Geneza projektu

facebook c    logo synaj small  logo synod white   

logo kana winieta oryginal

dzieci




mlodziez




senorzy

wakacje-2017-06
wakacje-2017-08
wakacje-2017-09
wakacje-2017-07
wakacje-2017-04
wakacje-2017-02
wakacje-2017-05
wakacje-2017-11

Wielokrotnie zwracano się do nas z pytaniami dotyczącymi oferty dla młodszych dzieci w wieku przedszkolnym i chodzących do szkoły podstawowej. Wstępna analiza zainteresowania tego typu ofertą pokazała, że blisko 70 proc. rodziców mających dzieci w tym wieku skorzystałaby z bezpłatnych zajęć dla swoich dzieci. W rozmowach respondenci zwracali uwagę, że brak jest na rynku tarnowskim tego rodzaju zajęć. Dodatkowo podkreślali, że ważne byłoby zapewnienie atrakcyjności spotkań przez ich wielotematyczność oraz cykliczność. Ten element dla większości pytanych był istotny, gdyż dawał szansę na większe zainteresowanie udziałem w spotkaniach dzieci i poznawania nowych przyjaciół.

Potrzeba pierwsza – kultura i wychowanie:

KCEM KANA nie chce zastępować w żaden sposób rodziców w wychowaniu dzieci, ale stara się ich w tym wspierać w miarę swoich możliwości. Nie chce też narzucać ideologii, ale kształtować w duchu wzajemnej odpowiedzialności.

Wychowanie zakłada potrzebę wartości. Obecnie żyjemy w czasach zagubienia w systemie wartości, ogólnie mówiąc, trudno jest określić dzisiaj, co jest dobre, a co złe. Przekłada się to także na zagubienie w wartościach etycznych i moralnych, co prowadzi do ich relatywizowania. Szczególnie trudno odnaleźć się w tym dzieciom i młodzieży. Wartością staje się to wszystko, co jest zdolne zaspokoić potrzeby.

Wychowywać młodego człowieka – to pomagać mu w otwarciu się na wartości. Określenie celu wychowania nie jest wystarczające. Trzeba również określić metody i sposoby jego realizacji. Ponadto muszą zaistnieć warunki umożliwiające zarówno poznanie wartości, jak i ich realizowanie w życiu. Niewątpliwie najważniejszym czynnikiem kształtującym system wartości młodego człowieka jest obecność osobowych wzorców w życiu rodzinnym, szkolnym, społecznym i religijnym. Obcowanie z osobami, które nie tylko deklarują jakieś wartości, ale także je realizują, stanowi najważniejszą gwarancję ich przyswajania i świadomej akceptacji.
System wartości młodego człowieka kształtuje się stopniowo i raczej powoli, w miarę jego rozwoju i dorastania. Na każdym etapie życia człowiek uświadamia sobie kolejno, co jest dla niego ważne i według jakich reguł chce dalej żyć. Dlatego też wychowanie do wartości jest szczególnym zadaniem, które należy podjąć i realizować nawet wtedy, kiedy świat mówi, że nie warto stawiać wymagań.

Warto więc wychowywać do rozumienia wartości życia i zdrowia, które integrują, kierują i pozwalają ochraniać ludzkie istnienie. Uwypuklać i kształtować całą gamę wartości ze sfery psychicznej, m.in. wrażenia, myślenie, odczuwanie, mądrość, wyobraźnię, kreatywność, rozwagę, inteligencję, odpowiedzialność czy też umiejętność przebaczania. Są to wartości rozwojowe a jednocześnie sensotwórcze. Wśród wartości społecznych należy położyć nacisk na kształtowanie relacji jednostki z innymi osobami czy też grupami. Ukazywać wartość rodziny, narodu, państwa, przyjaźni, uczciwości czy miłości. Ostatecznie nie należy bać się ukazywania w procesie wychowania wartości, które dotykają głębokiej sfery życia duchowego człowieka. 

Potrzeba druga – wielotematyczność i cykliczność zajęć:

Istnieje potrzeba wielotematyczności zajęć, która daje możliwość realizacji tematów wzajemnie się przeplatających i uzupełniających. Łączy ona wiele zagadnień i przez to pozwala w sposób syntetyczny spojrzeć dziecku na świat i odejść od szufladkowego segregowania wiedzy. W dziedzinach kultury, sztuki, nauki, sportu dzieci poprzez zabawę rozwijają indywidualne zdolności i kształtują zdolności interpersonalne. Dzieci we wczesnym okresie szkolnym rozwijają swoje zdolności abstrakcyjnego myślenia i wyobraźni oraz wykorzystują zdobytą wcześniej wiedzę do dalszych poszukiwań.

Zajęcia powinny dawać możliwość uczestnikom do wszechstronnego działania uaktywniając przy tym wszystkie zmysły. Aby uatrakcyjnić przekaz, zajęcia powinno organizować się na bazie pedagogiki zabawy z uwzględnieniem elementów plastyki, muzyki, zajęć muzyczno-ruchowych, dramy oraz zajęć teatralnych. Zadaniem projektu skierowanego do dzieci powinna być  edukacja również poprzez dostarczenie dzieciom wrażeń estetycznych oraz  emocjonalnych w ramach  pracy z książką, obrazem, muzyką, ale też współzawodnictwem w grach, zabawach i zajęciach sportowych.

Istotną potrzebą kształtowania umiejętności jest regularność zajęć. Ten element gwarantuję skuteczność zdobywanej wiedzy, umiejętności i przyjaźni z innymi.

Potrzeba trzecia – budowanie zdrowej i trwałej społeczności:

Hierarchiczna struktura każdej grupy zakłada różnorodność ról społecznych pełnionych przez jej członków. Dlatego właściwe wydaje się budowanie społeczności opartej na twardych zasadach tak, by w przyszłości mimo przeciwności mocno trwały przy swoim zdaniu. Jeśli członek grupy postępuje zgodnie z normami, jego zachowanie jest akceptowane przez innych. Przeciwnie, jeśli ktoś postępuje niezgodnie z regułami, spotyka się z brakiem akceptacji. Dzieci w relacjach z rówieśnikami uczą się przedstawiać własny punkt widzenia, słuchać, co mają do powiedzenia inni, stają przed koniecznością uzgadniania stanowisk i dochodzenia do wspólnych rozwiązań. Role, w jakich dziecko występuje w grupie rówieśniczej, mogą być rolami przez nich przyjętymi, nadanymi lub przypisanymi jednostce przez grupę. Wiążą, się z pewnymi umiejętnościami, które jednostka posiada. Dzieci w kontaktach z rówieśnikami stosują wobec siebie te same kryteria ocen, jak wobec innych, co jest niezbędnym elementem rzeczywistych interakcji społecznych. Podstawą funkcjonowania dziecięcych grup społecznych są wzajemne sympatie i antypatie, dlatego społeczność dziecięca cechuje się dużą labilnością, zmiennością ról i pozycji jednostki. Kontakty z rówieśnikami stymulują rozwój ruchowy, poznawczy, społeczny i emocjonalny dziecka. Przede wszystkim w relacjach z rówieśnikami dziecko uczy się : nawiązywać kontakty społeczne, współpracować, zgłaszać inicjatywy, bronić własnych interesów, negocjować, dochodzić do wspólnych rozwiązań, pełnić rolę przywódcy i podporządkowywać się kierownictwu innych. Interakcje z rówieśnikami wspierają rozwój umysłowy.